Leczenie miodem

Jest to bardzo ważny dział we współczesnej medycynie na­turalnej. Miód bowiem ma znakomite właściwości, szczegól­nie przeciwdziałające wielorakim schorzeniom gastrycznym, przewodu moczowego i nerek, przeziębieniom (kaszel) oraz stanom zapalnym: gardła, migdałków i strun głosowych, sta­wów czy spojówek. Oto kilka prostych przepisów, które każdy może z powodzeniem zastosować bez uciekania się do pomocy lekarza.

Napój z miodem przeciwko chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy

Na półtorej, 2 godziny przed jedzeniem lub w 3 godziny po posiłku należy pić l szklankę ciepłej wody z

rozpuszczoną w niej l łyżeczką miodu. Roztworu nie wolno gotować, ale też nie może być zimny, gdyż taki drażni jelita i podwyższa kwa­sowość soku żołądkowego. Pod wpływem kuracji ustają bóle, zgaga i mdłości.

 

Miód przy bólach wątroby

Filiżanka słabej, ciepłej herbaty z l łyżeczką miodu i sokiem z 1/2 cytryny, pita regularnie rano i wieczorem, znacznie łago­dzi bóle wywołane stanem zapalnym wątroby (zwłaszcza za­paleniem wirusowym). Lek skutkuje jeszcze lepiej, gdy po je­go wypiciu chory położy się na chwilę na prawym boku.

Ziółka nerkowe z miodem

Trzy łyżki stołowe owoców dzikiej róży zalewa się 3 szklan­kami wody i pozostawia na pół godziny na małym ogniu. Nie wolno gotować! Po przecedzeniu naparu dodaje się l łyżeczkę miodu do każdej szklanki napoju. Pić należy ciepły napój 3 ra­zy dziennie. Lek stosuje się w różnych dolegliwościach nerek związanych ze zmniejszonym wydzielaniem moczu. W upor­czywych przypadkach dobrze jest wziąć również tak zwaną nasiadówkę z wywaru skrzypu.